Ik loop nu puur voor mijn plezier. Ik ben echter begonnen omdat ik, als vrachtautochauffeur, last kreeg van rug en heupgewrichten. Mijn buurman, die kampte met een behoorlijk overgewicht stelde voor om te gaan hardlopen. Ik zei OK en dacht; Dat wordt toch niet wat. Maar de volgende avond kwam hij me in korte broek en op gympen halen. een beetje hardlopen, een beetje wandelen, weer hardlopen (of iets wat er op leek) Dat was zomer 2000. Begin 2002 gaf buurman toch op. Het koste hem te veel moeite. Ik kreeg de smaak te pakken en liep 2, soms 3 keer per week. in 2004 liep ik, opgestookt door een hardlopende collega, mijn eerste wedstrijd een halve marathon in mijn woonplaats Ommen en wist toen al dat dat niet mijn laatste (halve) marathon zou zijn. Het jaar daarop liep ik samen met collega/vriend Nico Pluim mijn eerste marathon in Rotterdam.

Bijzonder was Rotterdam 2007. de plotseling opkomende warmte (of moet ik zeggen hitte) drukte zijn stempel op de marathon. Ik kan slecht tegen lopen bij hoge temperaturen en zeker als het zonnetje daarbij ook nog flink schijnt. In het startvak was het al 24/25 graden en dan moet je nog beginnen. Maar ja, je hebt er toch 3 maanden intensief voor getraint en je bent er nu toch, dus starten! Na een minuut of 10 hoorden we de eerste ambulances al en dat bleef de hele dag doorgaan. Na 13 km had de hitte mij al te pakken en moest ik mijn groepje laten gaan. lopen, wandelen enz. Maar doorgaan. Doel: toch finishen. Bij de verzorgingsposten was het water op en kwamen mensen met emmers vanuit hun eigen huis water brengen. Nadat ik weer aan de overkant van de Erasmusbrug terug was, kwam ik Nico achterop. Ook kapot gegaan. En hij kan wel goed tegen warmte. "Ik stap uit" zei hij "wat doe jij?" "Ik probeer het nog even" zei ik. Nog voor de kubuswoningen mochten we niet verder. De organisatie had (terecht) ingegrepen en de wedstrijd stilgelegd. Na 27 km kwam er een voortijdig einde aan de beproeving en dan baal je ook nog.

Lopen heeft mij rust gegeven. Het is heerlijk om de stress van je af te lopen. We hebben allemaal wel eens zo'n dag dat het niet lekker gaat en dan kan deze jongen zo vanuit zijn woonkamer het prachtige buitengebied van Ommen in. De fietspaden, landweggetjes, de heidevelden, uitgestrekte bossen, de Lemelerberg, het vechtdal, ik heb het allemaal tot mijn beschikking. Ook heeft het lopen mij een aantal goede vrienden opgeleverd en daar ben ik dankbaar voor.