Ik ben in de zomer van 2000 begonnen met lopen. Ik ben op 29-12-1999 gestopt met roken en de conditie moest natuurlijk onder handen genomen worden en de extra pondjes die er aan kwamen omdat het eten net iets lekkerder begon te smaken. Na de eerste rondjes van een paar kilometers was ik voorgoed besmet met het hardloopvirus. Hoe langer de afstanden werden hoe meer ik erachter kwam dat mijn lichaam niet helemaal goed in elkaar zat, dus na een paar loopanalyses bleek dat er steunzolen moesten komen en andere loopschoenen. In 2004 liep ik de eerste halve marathon na een paar jaar van blessureleed. Ik heb er echter nooit aan gedacht om te stoppen. In 2009 heb ik even gedacht om te stoppen met de echte lange afstanden vanweg hardnekkige problemen door frictiesyndroom. De halve marathon bleef toch kriebelen en in 2010 ben ik fanatiek gaan trainen (3 tot 4 keer per week). Ik zag mijn tijden op de lange afstanden steeds beter worden. Begin 2011 werd een hernia vastgesteld, echter ook die hernia weerhoudt mij niet van het hardlopen. Veel fitness en Cesar oefeningen houden het herniabeest redelijk tam. Ik ben nu zover dat ik op 14 oktober 2012 mijn eerste hele marathon wil gaan lopen. Dan worden het 5 trainingen per week. Ik heb er nu al zin in!

Iedere loop waaraan ik meedoe zijn hoogtepunten. Lopen doe ik voornamelijk voor mezelf, dus als ik de meet nader en zie dat ik weer beter heb gelopen dan de vorige keer, dan is dat een absoluut hoogtepunt. Bij de halve marathon in Eindhoven is het lopen over de Markt en het Stratumseind een absoluut hoogtepunt.

Ik heb zeker meer doorzettingsvermogen gekregen. Ik train helemaal op mezelf met hardloopschema's die ik van het net pluk. Als ik een keer een training moet overslaan, wat zelden voorkomt, dan heb ik daar ook een goede reden voor, maar dan baal ik toch stiekem wel.